My Graduation Speech


San Antonio Elementary School Graduation: March 29, 2012

THEME: “ANG ALAY NINYONG KAALAMAN, GAMIT NAMIN SA PAG-UNLAD NG BAYAN”

Thank you po for such a wonderful introduction.Ito ang unang pagkakataong naimbitahan ako upang maging guest speaker sa okasyong katulad nito. Dahil nga po First Time ko  ito, ay nakwento ko sa mga kaibigan ko,  sa papa’t mama ko, sa mga katrabaho ko at pati na rin sa Boss ko at kung sinu sino pang tao, medyo excited kasi ako (tawa). At unang unang tanong nila sakin, “BAKIT IKAW ANG KINUHA?”Napatigil ako at napaisip.. BAKIT NGA BA AKO?, may sunod pang tanung, “BAKIT HINDI YUNG VALEDICTORIAN NYO NUNG ELEMENTARY, YUNG SALUTATORIAN?” sabi ko na lang, Bakit hindi ba ako pwedeng maging guest speaker nila, Valedictorian at Salutatrian lang ba ang may karapatang maging guest speaker, Pambihira…sabay dugtong 3rd Honorable mention naman ako ng batch namin ha…! (tawa)

Kidding aside, ang maging guest speaker po ay isa sa mga pangarap ko sa buhay kahit noong elementary pa lamang ako, tingin ko kasi mga COOL ang mga taong nagse-share sa harap ng marami, Astig maliban pa sa Credible silang tingnan. Kaya naman, as your speaker, I am very honoured to be here speaking to you on this special day. I hope I can add SOME light to your way ahead and HELP you decide to be a transformational leader in at least some parts of your life. At sana, hindi kayo maakit sa boses ko para makatulog habang nagsasalita dito sa harap nyo. Isa siguro sa pina-challenge ng pagiging isang guest speaker ay kung papaano mo makukuha ang atensyon ng mga makikinig sayo, yun bang tipong hindi sila aatukin sa speech mo.

Ngayon po ang simula ng isang malaking hakbang para sa inyong mga magsisipagtapos, gayun pa man, I can assure you that you are ready to take your place in the future of our community, business and country. Ang ganito pong selebrasyon ay isang napakagandang paraan  para sa inyong lahat na nandito ngayon na tatanggap ng kanya kanyang diploma, isang magandang paraan ng eskwelahan upang ipagdiwang at kilalanin  ang inyo pong mga paghihirap at kung minsan ay mga sakripisyong nagawa. But, I believe that what should make YOU and YOUR parents the most PROUD is not the actual honor itself, not just the diplomas, certificates and medals, but what you had to do to get it. 

To the faculty and staff of San Antonio Elementary School, I also congratulate you for this wonderful accomplishment. I believe you made the most of the opportunity to teach and spend your days with future doctors, lawyers, scientists, and maybe even the future President of the Philippines. Ang temang “ANG ALAY NINYONG KAALAMAN, GAMIT NAMIN SA PAG-UNLAD NG BAYAN”  ay masasabi kong dedicated para sa inyong mga guro, pati na sa mga magulang na nandirito ngayon. Sa inyo po mga magulang unang nahubog ang inyong mga anak, kayo ang unang nagturo kung paano maging magalang, ang pagsabi ng po at opo at pagmamano. Kayo po ang unang naging guro ng inyong mga anak. Ang mga bagay na alam nyo na naipasa nyo sa inyong mga anak ang magiging batong hakbangan nila sa mga darating pang araw. Sa mga guro na nagsilbing pangalawang magulang ng mga magsisipagtapos ngayon, mula sa paghahanda ng inyong lectures, paghahanda sa mga activities ng paaralan para sa mga estudyante, pagbibigay ng marka, ang nangangasiwa ng Parent-Teacher conferences at mga meetings at nangunguna sa mga extra-curricular activities para sa mga estudyante, kayo po ang humubog sa kanila nang sa gayun ay maging higit na magkaroon ng kaalaman na balang araw ay gagamitin nila. Kayo ang nagsilbing mentor, advicer nila sa oras na nagkakaproblema sa loob ng paaralan. At ang taong lubos ang pasensya sa mga estudyanteng pasaway. Para sa mga gurong naging inspirasyon, nagmotivate, , sumuporta at nag-encourage sa mga estudyante. Thank you and Congratulations po!

At syempre, pasalamaant nyo rin yang mga katabi nyo, mga kapwa nyo estudyante, alam ko na dumaan rin kayo sa kopyahin moments kapag may exams, hiraman ng notes, at kopyahan ng assignments, yang kaklase mong yan ang isa sa mga tagapagligtas mo kapag hindi mo alam ang sagot sa recitation nyo, hindi ba??!! Sige, tingnan mo yang katabi mo at sabihin mo,”classmate salamat sa pagpapakopya sakin sa exam dahil sayo gagradaute na rin ako”.(tawa). Ok! At sana, hindi matapos ang araw na ito na personal nyong masabihan ang inyong mga guro at magulang ng salamat kung hindi dahil sa kanila, wala kayo ngayon dyan sa inuupuan nyo.

MOVING ON:

Noong mga araw na nakaupo ako dyan sa inuupuan nyo ngayon, ang sarap ng pakiramdam ko hindi dahil sa unahan ako nakapwesto o dahil tatanggap ako ng medalya at makikita ng buong batch at malalaman nila na may laman pala ang utak ko, (tawa) ….kung hindi dahil natapos ko ang anim na taon ng elemtarya ng punong puno ng pagsisikap at pangarap at excitement para sa pagpasok sa sekondarya, mas mahirap na yugto ng pag aaral. Simple lang ang pangarap ko noong nag-aaral ako, ang hindi makakuha ng grades na mababa sa 80 at hindi matanggal sa Section One. Hindi kasi ako sobrang talino, mas gusto kong sinasabihan ako ng marunong kesa matalino. Yan ay isa sa mga natutuhan ko kay Sir Tecson (guro ko nung Grade 4), ang maging marunong kesa maging matalino. Pero salamat naman at na-maintain ko ang pagiging section one hanngang grumaduate ng high school kasi sa college wala namang section 1,2 or 3 e at laging above 85 ang marka ko maliban lang sa Math, 75 (tawa) kaya nga ako nag-MassComm eh, ayoko ng Math. Naalala ko yung sinabi sakin nung isa kong professor sa St. Paul, sabi nya… Ikaw Ms. Peñarubia, hindi ka naman nag-aaral pero ang tataas ng grades mo at lagi kang pasado sa exams ko..Natawa ako bigla, akalain mo ba namang sabihin nya yun sa harap ng buong klase namin,compliment ba yun o anu?  sa isip isip ko na lang, Oh well, ganyan talaga..tsaka pano naman nya nalaman na hindi ako nag-aaral?! (tawa)….Hindi kasi talaga ako palaaral na estudyante at ayokong nakikita ako ng ibang taong nag-aaral.

Dalawa sa hinding hindi ko malilimutan dito sa eskwelahang ito ay UNA:  noong grade six ako, adviser ko si Ma’am___________, naaalala ko pa yung mukha nyang gigil na gigil sakin dahil bagsak ako sa periodical test namin sa kanya,  kasi ba naman ay nasa Top 5 ako noon at sa twing magrereview kami ang lakas ng loob kong mag taas ng kamay at i-recite ang mga lessons namin kasi memorize ko kahit mali mali ang pronunciation ko (science kasi yun, I mean science, hehe, my mga terminology kasi na mahirap naman talaga bigkasin) kaya ang buong akala nya ay papasa ako sa test  na yun, puring puri pa naman ako nun tapos paglabas ng resulta, tongeyoinks, tumatagintig na 22 points out of 50, di man lang kumalahati…siguro mahigit dalawang linggo syang nanenermon sa klase at ako ang pinapatamaan pero syempre deadma ako kunwari..di ko rin kasi alam na babagsak pala ako, di ko alam kung paano ako bumagsak noon, baka may sumabotahe sa test paper ko ..(tawa)!!! ang akala ko nga noon, matatanggal ako sa Top 5 pero salamat pa rin sa kanya kasi hindi. At ang pangalawa, ay noong recognition namin noong Grade 6 pa rin, tanggap ko na na twing may recognition ang may pinakamaraming award at certipiko na nakukuha ay ang Valedictorian o kaya maglalabanan sila ng Salutatorian, best in ganito, best in ganyan at kung anu ano pa…HINDI BA!!!?TAMA??? Noong recognition namin, ang alam ko ay 3rd Honorable mention lang ako pero nung tawagin yung Girsl Scout of the Year, hindi lang ako yung nagulat pati yung Salutatorian namin, kasi pangalan ko yung tinawag, lahat kasi ata nung nandun ay akala sa kanya dapat yung certificate na yun, eh anung magagawa ko kung pangalan ko yung nakasulat sa certificate. Pero Bakit nga ba hindi sya samantalang sya ang leader ko sa girlscout camping naming noon, mas matalino sya sakin, mas sya at mas pa…Bakit ako? Kasi ako lang naman yung girl scout na nandaya sa isang activity nung camping dahil pinapalitan yung mga sagot ng kagrupo ko na puro mali, Yun yung Girl Scout Law…sampu yun na dapat isulat ng sunod sunod…Magaling ako sa memorization noon, ako yung una kaya malamang tama yung number one pero yung mga sumunod dun puro mali na, e ayokong matalo kami kaya ayun dinaan sa daya…e bawal, malamang pandaraya…ayun disqualified kami, yun rin yung dahilan kung bakit most active girl scout ako..(tawa)…Salamat  kay Mam Sumalinog, dahil sa kanya ako yung Girl scout of the year.(tawa)

Ang sumunod na araw ay pag-aantay na sa graduation namin. Isa sa mga natutunan ko sa buhay is that graduation is not an end; rather it is a beginning of bigger and more challenges to face. Nevertheless, you should not be discouraged by such challenges. I strongly believe that education is a very important ingredient in shaping a person’s future. It is a lifetime process; it began when you were born and it will continue for the rest of your lives.

Kung ano ako ngayon at kung nasaan ako ngayon, lahat ng yun ay dahil sa edukasyong nakuha ko at sa mga taong nagtuturo at gumagabay sa akin lalo na sa pinakamahirap na parte ng buhay. Hindi kami mayaman, sa katunayan dati kaming nakatira dyan sa giilid ng riles ng tren. Ang bagay na yan, kung saan ako nangggaling ay ipinagmamalaki ko at di ko ikinahiya kahit kanino, bakit? Dahil napatunayan ko na hindi dahil mahirap kami, sa gilid ng riles ng tren nakatira ay hanggang dun na lang talaga. Nakapagtapos ako ng elementary at high school, Madalas ako noong walang baon at kung minsan ay nanghihingi ng bondpaper  at papel, naghihiram ng lapis at ballpen sa katabi at kung minsan din ay nangungutang pa. Kapag inaabot pa nga ng hiyang manghiram sa kaklase para ipambili ng pagkain ay matutulog na lang kapag recess kapag tinanong, ang isasagot na lang ay “Napuyat kasi ako e, mamaya na lang ako kakain” with matching acting pa yun para convincing..(tawa)

Proud akong sabihin na simula elementary hanggang maka-graduate ako ng college ay scholar po ako. Scholar ako ng simbahan noong elementary at high school at scholar ng St. Paul University Manila naman noong nag-college. Hindi ko ito sinasabi para magyabang o anu pa man, gusto kong ma-inspire kayo dahil sa kabila ng mga bagay na wala ako ay masasabi ko na nakamit ko na ang mga bagay na gusto ko. Ang sarap sa pakiramdam kapag ikaw mismo alam mo sa sarili mo dahil sa tyaga at paghihirap mo ay nakapagtapos ka at unti unting tinutupad ang mga pangarap mo. Dahil sa mga naranasan ko, marami akong natutunan, unang una na na ang lahat ng bagay, kung gugustuhin mo lamang ay kaya mong makuha. Walang hindi maari sa galing at talino ng tao.

Graduation ko ng high school ay ang araw din ng demolisyon ng tirahan namin. Umakyat ako ng stage at kunuha ang diploma ko ng walang nakatingin at nakakitang magulang, nakakalungkot isipin na isa sa pinakamahalagang araw mo, wala kang kasama ni isang miyembro ng pamilya mo, pero hindi naman doon matatapos ang lahat. Natutunan kong maging independent, matibay ang loob at magkaron ng tiwala sa sarili. Natutunan kong malaman ang mga bagay na dapat kong malaman sa sarili kong pagsisikap. May tiwala ako sa sarili ko kaya mayabang ako, mayabang ako pero alam kong may ipagmamayabang naman ako. Lakas loob. Ganyan ako lumaki pero hindi dahil sa ganyan ako pinalaki, natutunan kong maging malakas ang loob dahil sa mga taong nakakahalubilo ko..INDEPENDENT na ako bata pa lang. Hindi kami mayaman pero ayokong natatalo ng mayaman, minsan kasi mas marunong pa ang mahirap kesa sa mayayaman, nadadala lang ng pera nila ang mga bagay na meron sila…(wala akong pinapatamaan) ano sa palagay nyo!!?

Ang mga paghihirap at hadlang na kahaharapin ay magiging maliit na bagay na lamang kapag nalagpasan mo. Syempre, darating ang oras na mararaamdaman mo na parang gusto mong sumuko na. May mga pagkakataon katulad ng mararamdaman mong parang wala naming kasagutan sa mga tanong mo, walang solusyon sa mga problema at iisiping hindi naman kailangan ng paghihirap. Graduates, lagi ninyong tatandaan na laging merong sagot sa mga katanungan, solusyon sa problema at katapusan para sa mga paghihirap. Laging merong daan palabas, ang kailangan nyo lang gawin ay hanapin ang daan na yun, kahit ang pinakamaliit na karayom ay may butas pa rin naman, hindi ba?!! Ang mga bagay ay hindi mo makakamit ng ganun ganun na lang, lahat ng bagay pinaghihirapan. Always put in mind that you have the power to shape your future and that of the nation. Soon, you will be making your own decisions and I trust that they will not be only for your individual lives. At this point, let me impart to you some pieces of advice. These were some of the things that I have learned in my own journey and helped me attain my goals. First, always talk to God. Tell Him about your dreams and aspirations, your doubts and fears. If you are not yet sure about what you want to be in the future, ask Him. You will receive His response at the right time. Also pray that He will always give you the determination and strength to face challenges and achieve your dreams. Kesa humiling ng humiling ng matataas na grado sa exams,why not ask Him to give your patience that will allow you to persevere and endure those study nights? Second, have faith in yourself. Maniwala ka na kaya mong matupad ang mga pangarap mo. Maniwala ka na kaya mong baguhin ang mundo sa sarili mong paraan. Maniwala kang kaya mo. Alamin mo ang mga talento at kakayahan mo at maniwala kang bawat isa sa mga kakayahang meron ka ay importante Maniwala ka na kaya mong maka-create ng unlimited possibilities with your skills. Third, make mistakes but learn from them. Each failure is an opportunity to grow; it is nothing to be ashamed about. Treat your mistakes as valuable life lessons and continue moving forward. It does not matter how many mistakes you make in your life, what matters is how you use them to improve yourself. Fourth, share what you have learned. Impart your knowledge to other people. Help others develop their own talents and abilities, too. When you share what you know, you will be making a difference in people’s lives. Someday, at least one of you will also be invited to stand in front of graduates and give a speech. Tell them what you have learned and discovered in your lives, so that they can pass it on to future generations. Finally, enjoy. Enjoy your high school life—the time when all you would care about is how to look cool, the time when you would complain about Chemistry and Physics, and the time when you could possibly meet your first love. Enjoy your college life—the time for more serious studies, more stress and sleepless nights, and the time when you would regret not listening to your Chemistry and Physics teachers. Take pictures, laugh with your friends, and make the most out of your life. Always remember this quote from Mr Newton D. Baker, an American politician: The man who graduates today and stops learning tomorrow is uneducated the day after”.

For today, throw your graduation caps on air, kaya lang wala naman kayong caps (tawa) smile, enjoy and celebrate. For tomorrow will be much brighter and more joyful, for your lives are changed, are being changed and will be continually changing for the better because of the journey you are in –and that is Education. Enjoy yourself, and remember as Mother Teresa said, “Life is a promise; fulfil it.

Thank you so much!

Advertisements

About Michelle Maldo Peñarubia
I am not weird, I am just one of a kind creature.

2 Responses to My Graduation Speech

  1. Princess Miam says:

    Wow😍dis changed my life😊

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: